پا یا ن شب ها ی بلند ا نتظا ر ی آیا بر ا ی آ مد ن میل ند ا ری؟
من نذر کرده ام خاک پایت را ببوسم آیا سر این بنده منت می گذاری؟
من قبل از این ها این همه ویران نبودم آباد بود این خانه ی ما روزگاری
من دل ندادم تا که روزی پس بگیرم می خواستم پیشت بماند یادگاری
تا ا ین که د لها بو ی سجا ده بگیرد باید بیایی و کمی تربت بیاری
یک ر و ز می آیی و تا روز قیامت ما را به اربابم حسین می سپاری
یک هفته د یگر دل آ و ا ر ه ی من باید بسا ز د با فقیری با نداری